الفهم: هيئة للإنسان بها يتحقق معاني ما يحسن، يقال: فهمت كذا، وقوله: ففهمناها سليمان [الأنبياء/ 79]، وذلك إما بأن جعل الله له من فضل قوة الفهم ما أدرك به ذلك، وإما بأن ألقى ذلك في روعه، أو بأن أوحى إليه وخصه به، وأفهمته: إذا قلت له حتى تصوره، والاستفهام: أن يطلب من غيره أن يفهمه.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Fehm (anlama, kavrama): İnsanda bulunan ve kendisiyle, iyi bildiği/güzelce kavradığı şeylerin manalarının gerçekleştiği (tahakkuk ettiği) bir hâldir. "فهمت كذا / şunu anladım" denir. Yüce Allah'ın "Biz onu Süleyman'a kavrattık [21:79]" sözü de (böyledir); bu ya Allah'ın ona, kendisiyle bunu idrak edeceği fazladan bir anlama gücü vermesiyle, ya bunu onun gönlüne (rû') atmasıyla, ya da ona vahyedip onu bununla tahsis etmesiyle olmuştur. "أفهمته / ona anlattım (kavrattım)": ona bir şeyi, o onu tasavvur edinceye (zihninde canlandırıncaya) kadar söylediğinde (kullanılır). "el-İstifhâm (soru sormak)": başkasından, kendisine bir şeyi kavratmasını istemektir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)