الإيفاض: الإسراع، وأصله أن يعدو من عليه الوفضة، وهي الكنانة تتخشخش عليه، وجمعها: الوفاض. قال تعالى: كأنهم إلى نصب يوفضون [المعارج/ 43] أي: يسرعون، وقيل: الأوفاض الفرق من الناس المستعجلة. يقال: لقيته على أوفاض . أي: على عجلة، الواحد: وفض.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Îfâd: Hız, acele etmek. Aslı, üzerinde vefda bulunan kimsenin koşmasıdır; vefda ise üzerinde tıkırdayıp duran sadaktır (ok kılıfı). Çoğulu el-vifâd'dır. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Sanki onlar dikili bir hedefe (nasb) doğru koşuyorlarmış gibi" [70:43]; yani acele ederler. el-Evfâd'ın, acele eden insan toplulukları/bölükleri olduğu da söylenmiştir. "Onunla evfâd üzere karşılaştım" denir, yani acele halinde; tekili vefd'dir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)