الوحش: خلاف الإنس، وتسمى الحيوانات التي لا أنس لها بالإنس وحشا، وجمعه: وحوش. قال تعالى: وإذا الوحوش حشرت [التكوير/ 5]، والمكان الذي لا أنس فيه: وحش، يقال: لقيته بوحش إصمت . أي: ببلد قفر، وبات فلان وحشا: إذا لم يكن في جوفه طعام، وجمعه أوحاش، وأرض موحشة: من الوحش، ويسمى المنسوب إلى المكان الوحش وحشيا، وعبر بالوحشي عن الجانب الذي يضاد الإنسي، والإنسي هو ما يقبل منهما على الإنسان، وعلى هذا وحشي القوس وإنسيه.
Exdore translation — not part of the source
El-vahş: insin (ünsiyet edilenin) karşıtıdır. İnsanla ünsiyeti olmayan hayvanlara "vahş" denir; çoğulu "vuhûş"tur. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Vahşi hayvanlar bir araya toplandığında" [81:5]. İçinde ünsiyet/insan bulunmayan yere de "vahş" denir; "Onunla İsmit'in ıssızında (bi-vahşi İsmit) karşılaştım" denir, yani ıssız/çorak bir beldede. "Falanca vahş olarak geceledi" denir; bu, karnında yiyecek bulunmadığında (söylenir); çoğulu "evhâş"tır. Issız/tenha yer anlamındaki "arz-ı mûhişe" de bu kökten (el-vahş) gelir. Issız (vahş) mekâna nispet edilene "vahşî" denir. "Vahşî" ile "insî"nin zıddı olan taraf tabir edilir; "insî" ise ikisinden (iki taraftan) insana dönük olandır. Buna göre yayın "vahşîsi" ve "insîsi" (denir).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)