التب والتباب: الاستمرار في الخسران، يقال: تبا له وتب له، وتببته: إذا قلت له ذلك، ولتضمن الاستمرار قيل: استتب لفلان كذا، أي: استمر، وتبت يدا أبي لهب [المسد/ 1]، أي: استمرت في خسرانه، نحو: ذلك هو الخسران المبين [الزمر/ 15]، وما زادوهم غير تتبيب [هود/ 101]، أي: تخسير، وما كيد فرعون إلا في تباب [غافر/ 37].
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
et-Tebb ve et-tebâb: zararda (ziyanda) süreklilik demektir. "Tebben leh" ve "tebbe leh" (ona ziyan olsun / helak olsun) denir. "Tebbetuhu" ise ona bunu (bu bedduayı) söylediğinde (denir). Süreklilik anlamını içerdiği için "istetebbe li-fülân kezâ" (filan için şu iş istikrar buldu, yerleşti) denilmiştir; yani devam etti, sürekli hale geldi. "Ebû Leheb'in iki eli kurusun (helak olsun)" [111:1]; yani onun ziyanı (hüsranı) sürüp gitti. Şu ayet gibi: "İşte apaçık ziyan budur" [39:15]. "Onlara ziyandan (tetbîbden) başka bir şey artırmadılar" [11:101]; yani hüsrana uğratmaktan başka. "Firavun'un tuzağı ise ancak boşa çıkmaya (ziyana) mahkûmdur" [40:37].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)