Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir

el-Alak (العلق): Bir şeye tutunmak/yapışmak. "علق الصيد في الحبالة" (av tuzağa/ilmiğe takıldı) denir; "أعلق الصائد" (avcı, avını tuzağına takınca) denir. el-mi'lak (المعلق) ve el-mi'lâk (المعلاق): kendisiyle bir şeyin asıldığı şey (askı). Kamçının askısı/kayışı (علاقة السوط) da böyledir; su tulumunun askısı (علق القربة) da böyledir. "علق البكرة": makaranın, kendisiyle asıldığı aletleri. Bundan da el-alaka (العلقة) gelir: tutunulan şey. "علق دم فلان بزيد": Zeyd onun katiliyse (falancanın kanı Zeyd'e bağlandı) denir. el-alak (العلق): boğaza yapışan kurt (sülük). el-alak (العلق): pıhtılaşmış kan; bundan da el-alaka (العلقة) gelir: çocuğun kendisinden oluştuğu şey (kan pıhtısı). Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "İnsanı bir alaktan (kan pıhtısından) yarattı" [96:2]. Ve "Andolsun ki insanı yarattık..." buyruğundan "...sonra o kan pıhtısını bir çiğnem et yaptık" sözüne kadar. el-alak (العلق): sahibinin kendisine bağlandığı ve elden çıkarmadığı değerli/nefis şey. el-alîk (العليق): hayvana yem olarak verilen (asılan) kuru yem (arpa vb.). el-alîka (العليقة): insanın başkasıyla birlikte gönderdiği ve böylece işini ona havale ettiği binek (deve). Şair şöyle demiştir: "Onu bir alîka (ortak binek) olarak gönderdi, oysa biliyordu %~% ki alîkalar er-Rakm'e ([belirsiz] bir yer) varırlar." el-alûk (العلوق): yavrusuna analık edip ona bağlanan dişi deve. Ölüme de "alûk" denildi. el-alkā (العلقى): kendisine tutunulan bir ağaç (bitki). "علقت المرأة": kadın hamile kaldı. "رجل معلاق": hasmına yapışan (tartışmada onu bırakmayan) adam.