القفل جمعه: أقفال. يقال: أقفلت الباب، وقد جعل ذلك مثلا لكل مانع للإنسان من تعاطي فعل، فيقال: فلان مقفل عن كذا. قال تعالى: أم على قلوب أقفالها [محمد/ 24] وقيل للبخيل: مقفل اليدين، كما يقال: مغلول اليدين، والقفول: الرجوع من السفر، والقافلة: الراجعة من السفر، والقفيل: اليابس من الشيء، إما لكون بعضه راجعا إلى بعض في اليبوسة، وإما لكونه كالمقفل لصلابته، يقال: قفل النبات وقفل الفحل ، وذلك إذا اشتد هياجه فيبس من ذلك وهزل.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Kufl'ün çoğulu akfâl'dir. Akfeltü'l-bâbe: "kapıyı kilitledim" denir. Bu, insanı bir fiili yapmaktan alıkoyan her engel için bir mesel (örnek) kılınmıştır; nitekim "falan kişi şundan mukfeldir (kilitlenmiş, alıkonmuştur)" denir. Yüce Allah: "Yoksa birtakım kalpler üzerinde kilitleri mi var?" [47:24] buyurmuştur. Cimriye "mukfelü'l-yedeyn (elleri kilitli)" denir; tıpkı "mağlûlü'l-yedeyn (elleri bağlı)" denildiği gibi. el-Kufûl: yolculuktan dönmektir. el-Kâfile: yolculuktan dönen (kervan/topluluk)tur. el-Kafîl: bir şeyin kurumuş olanıdır; ya kuruluk bakımından bir kısmı bir kısmına dönüp büzüştüğü için, ya da sertliği sebebiyle kilitlenmiş (mukfel) gibi olduğu için böyle adlandırılmıştır. Kafele'n-nebât (bitki kurudu) ve kafele'l-fahl (aygır kuruyup zayıfladı) denir; bu da aygırın azgınlığı (hıyâc) şiddetlenip bundan dolayı kuruyup zayıf düştüğünde söylenir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)