اللغوب: التعب والنصب. يقال: أتانا ساغبا لاغبا ، أي: جائعا تعبا. قال: وما مسنا من لغوب [ق/ 38]. وسهم لغب: إذا كان قذذه ضعيفة، ورجل لغب: ضعيف بين اللغابة. وقال أعرابي: فلان لغوب أحمق، جاءته كتابي فاحتقرها. أي: ضعيف الرأي، فقيل له في ذلك: لم أنثت الكتاب وهو مذكر؟ فقال: أوليس صحيفة .
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
«el-Luğûb»: yorgunluk ve bitkinliktir. «أتانا ساغبا لاغبا» (bize aç ve yorgun geldi) denir; yani aç ve yorgun olarak. Yüce Allah buyurdu: «وما مسنا من لغوب» (bize hiçbir yorgunluk dokunmadı) [50:38]. «سهم لغب»: tüyleri (yeleği) zayıf olan oktur. «رجل لغب»: belirgin bir zayıflıkla (بيّن اللغابة) zayıf olan adamdır. Bir bedevi şöyle dedi: «Falan kişi ahmak bir luğûbdur; ona mektubum geldi de onu küçümseyip önemsemedi» -yani görüşü zayıftır. Kendisine bu konuda: «كتاب müzekker olduğu halde onu niçin müennes yaptın?» denildi. O da: «O bir صحيفة değil mi?» diye cevap verdi.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)