اللفظ بالكلام مستعار من: لفظ الشيء من الفم، ولفظ الرحى الدقيق، ومنه سمي الديك تحن بزوراء المدينة ناقتي %~% حنين عجول تبتغي البو رائم وهو في ديوانه ص 611، وطبقات فحول الشعراء 1/ 336، والأغاني 19/ 14. نبت عيناك عن طلل بحزوى %~% عفته الريح وامتنح القطارا وهو في ديوانه ص 276، وأمالي القالي 2/ 142، واللسان (لغا). اللافظة، لطرحه بعض ما يلتقطه للدجاج. قال تعالى: ما يلفظ من قول إلا لديه رقيب عتيد [ق/ 18].
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
Sözle ilgili olarak "lafz" (telaffuz etme, söyleme), şu kullanımlardan istiare edilmiştir: "lafzu'ş-şey' mine'l-fem" (bir şeyi ağızdan atmak, dışarı çıkarmak) ve "lafzu'r-rahâ ed-dakîk" (değirmenin unu dışarı atması). Bundan dolayı horoz da [lâfiza diye] adlandırılmıştır. Devem Medine'nin Zevrâ'sında inler %~% yavrusunu arayan, [ölen yavrusunun doldurulmuş derisine] şefkatle yönelen yavrusuz bir devenin inleyişiyle Bu [beyit] onun divanında s. 611'de, Tabakâtu fuhûli'ş-şuarâ 1/336'da ve el-Egânî 19/14'te bulunur. Gözlerin Hazvâ'daki bir konak kalıntısından yüz çevirdi %~% rüzgâr onu silip süpürdü ve [göğü] ona yağmur sağanakları [yağdırmakla] bağışta bulundu Bu [beyit] onun divanında s. 276'da, el-Kālî'nin Emâlî'sinde 2/142'de ve Lisânü'l-Arab'ta (لغا maddesinde) bulunur. el-Lâfiza [horoz için kullanılır], topladığı [tanelerin] bir kısmını tavuklara atması sebebiyle. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "O, bir söz söylemeye görsün, mutlaka yanında hazır bir gözcü vardır" [50:18].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)