النفث: قذف الريق القليل، وهو أقل من التفل، ونفث الراقي والساحر أن ينفث في عقده، قال تعالى: ومن شر النفاثات في العقد [الفلق/ 4] ومنه الحية تنفث السم، وقيل: لو سألته نفاثة سواك ما أعطاك . أي: ما بقي في أسنانك فنفثت به، ودم نفيث: نفثه الجرح، وفي المثل: لا بد للمصدور أن ينفث .
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
Nefth: Az miktarda tükürüğün püskürtülmesidir; bu, tefl'den (tükürmekten) daha azdır. Rukye yapanın ve sihirbazın "nefth" etmesi, düğümlerine üflemesidir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Düğümlere üfleyenlerin şerrinden" [113:4]. Bundan gelir: yılan zehir püskürtür. Şöyle de denmiştir: "Ondan bir nefâse-i sivâk (misvakla temizlerken çıkan artık kadarını) istesen sana vermez"; yani dişlerinin arasında kalıp da püskürttüğün kadarını. "Demün nefîth" (nefîth kan): yaranın püskürttüğü kandır. Atasözünde: "Göğsü hastalıklı olanın (masdûr) mutlaka nefth etmesi (içini tükürüp boşaltması) gerekir."
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)