النوش: التناول. قال الشاعر: 454- تنوش البرير حيث طاب اهتصارها البرير: ثمر الطلح، والاهتصار: الإمالة، يقال: هصرت الغصن: إذا أملته، وتناوش القوم كذا: تناولوه. قال تعالى: وأنى لهم التناوش [سبأ/ 52] أي: كيف يتناولون الإيمان من مكان بعيد، ولم يكونوا يتناولونه عن قريب في حين الاختيار والانتفاع بالإيمان. إشارة إلى قوله: يوم يأتي بعض آيات ربك لا ينفع نفسا إيمانها الآية [الأنعام/ 158]. ومن همز ، فإما أنه أبدل من الواو همزة. نحو: أقتت في وقتت، وأدؤر في أدور، وإما أن يكون من النأش، وهو الطلب.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
en-Nevş: El uzatıp almak, tutmak (tenâvül). Şair şöyle demiştir: 454- %(Devesi,) dallarını eğip koparmak hoş olduğunda berîr'i el uzatıp koparır% el-Berîr: Talh ağacının meyvesidir. el-İhtisâr: Eğmek demektir; "hasartu'l-gusn (هصرت الغصن)" denir; yani dalı eğdiğimde. "Tenâveşe'l-kavmu kezâ (تناوش القوم)": onu (birlikte) el uzatıp aldılar. Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Onlar için (o imanı) el uzatıp almak (et-tenâvüş) nereden (mümkün olsun)?" [34:52], yani imanı uzak bir yerden nasıl elde edecekler? Oysa tercih etme ve imandan yararlanma zamanında yakından onu alıp elde etmiyorlardı. Bu, şu ayete işarettir: "Rabbinin bazı ayetlerinin geldiği gün, daha önce iman etmemiş kimseye imanı fayda vermez" [6:158] — ve devamı. Kim (bu kelimeyi) hemze ile okursa (التناؤش), ya vâv harfini hemzeye çevirmiştir (ibdâl); tıpkı وقتت yerine أقتت, أدور yerine أدؤر (denmesi) gibi; ya da bu kelime en-Ne'ş'ten (النأش) türemiştir ki o da "istemek, talep etmek" anlamına gelir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)