يقال: حار يحار حيرة، فهو حائر وحيران، وتحير واستحار: إذا تبلد في الأمر وتردد فيه، قال تعالى: كالذي استهوته الشياطين في الأرض حيران [الأنعام/ 71]، والحائر: الموضع الذي يتحير به الماء، قال الشاعر: 126- واستحار شبابها وهو أن يمتلئ حتى يرى في ذاته حيرة، والحيرة: موضع، قيل سمي بذلك لاجتماع ماء كان فيه.
Exdore translation — not part of the source
Şöyle denir: حَارَ / يَحَارُ / حَيْرَة (şaşırdı / şaşırır / şaşkınlık); bu durumdaki kişi حَائِر ve حَيْرَان'dır. تَحَيَّرَ ve اسْتَحَارَ (fiilleri) de: bir işte şaşkına dönüp o iş hakkında tereddüt ettiğinde (kullanılır). Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Şeytanların yeryüzünde şaşkın bıraktığı kimse gibi" [6:71]. الْحَائِر: suyun içinde durakladığı/döndüğü yerdir. Şair şöyle demiştir: %واستحار شبابها% (Bu ifade,) bir şeyin, kendisinde bir dönme/şaşkınlık görülecek kadar dolup taşmasıdır. الْحِيرَة: bir yer adıdır; içinde toplanmış olan su sebebiyle böyle adlandırıldığı söylenmiştir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)