قال الله تعالى: قتل أصحاب الأخدود [البروج/ 4]. الخد والأخدود: شق في الأرض مستطيل غائص، وجمع الأخدود أخاديد، وأصل ذلك من خدي الإنسان، وهما: ما اكتنفا الأنف عن اليمين والشمال. والخد يستعار للأرض، ولغيرها كاستعارة الوجه، وتخدد اللحم: زواله عن وجه الجسم، يقال: خددته فتخدد.
Exdore translation — not part of the source
Yüce Allah şöyle buyurdu: "Kahrolsun o hendek (uhdûd) sahipleri" [85:4]. el-Hadd ve el-uhdûd: yerde uzunlamasına açılmış, derine inen bir yarıktır. el-uhdûd'un çoğulu ehâdîd'dir. Bunun aslı, insanın iki yanağı (haddeyhi) kelimesinden gelir; bu ikisi, burnu sağdan ve soldan kuşatan iki yandır. el-hadd (yanak), tıpkı vech (yüz) kelimesinin istiare edilmesi gibi, yer için ve başka şeyler için istiare olunur (mecazen kullanılır). Tehaddede'l-lahm: etin, bedenin yüzeyinden gitmesi (çekilip erimesi). "Haddedtuhû fetehaddede" (onu yardım/oydum, o da yarıldı) denir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)