قال تعالى: وحملناه على ذات ألواح ودسر [القمر/ 13]، أي: مسامير، الواحد دسار، وأصل الدسر: الدفع الشديد بقهر، يقال: دسره بالرمح، ورجل مدسر، كقولك: مطعن، و# روي: «ليس في العنبر زكاة، إنما هو شيء دسره البحر» . دسى قال تعالى: وقد خاب من دساها [الشمس/ 10]، أي: دسسها في المعاصي، فأبدل من إحدى السينات ياء، نحو: تظنيت، وأصله تظننت.
Exdore translation — not part of the source
Yüce Allah şöyle buyurdu: 'Onu levhalar ve دسر sahibi (bir gemi) üzerinde taşıdık' [54:13], yani: çiviler; tekili دسار'dır. ed-Desr'in aslı: kahırla yapılan şiddetli itiştir. 'دسره بالرمح' (onu mızrakla dürttü) denir. 'رجل مدسر' (midser bir adam), tıpkı 'mit'an' (مطعن) demen gibidir. Şöyle rivayet edildi: «Anber'de zekât yoktur; o ancak denizin (kıyıya) attığı bir şeydir.» دسى: Yüce Allah buyurdu: 'onu kirletip örten kimse ise hüsrana uğramıştır' [91:10], yani: onu günahların içine soktu (دسّها); iki sînden biri yâ'ya çevrilmiştir; tıpkı aslı 'تظننت' olan 'تظنيت' gibi.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)