السكوت مختص بترك الكلام، ورجل سكيت، وساكوت: كثير السكوت، والسكتة والسكات: ما يعتري من مرض، والسكت يختص بسكون النفس في الغناء، والسكتات في الصلاة: السكوت في حال الافتتاح، وبعد الفراغ، والسكيت: الذي يجيء آخر الحلبة، ولما كان السكوت ضربا من السكون استعير له في قوله: ولما سكت عن موسى الغضب [الأعراف/ 154].
Exdore translation — not part of the source
es-Sükût: konuşmayı bırakmaya özgüdür (susmak). "Recülün sikkît" ve "sâkût": çok susan (suskun) adam. es-Sekte ve es-sükât: insanı tutan bir hastalıktır (nefesin/konuşmanın aniden kesildiği bir hâl). es-Sekt: özellikle şarkıda/ezgide nefesin durmasına (kesilmesine) özgüdür. Namazdaki sektât (susma anları): (namaza) başlama (iftitah) sırasında ve (kıraatin) bitiminden sonra susmaktır. es-Sükeyt: yarışta en son (sonuncu) gelen (at). Sükût, bir tür sükûn (durup dinginleşme) olduğu için, şu ayette mecazen bu kelime onun yerine kullanılmıştır (istiare): "Musa'nın öfkesi dinince (sekate)" [7:154].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)