الشوك: ما يدق ويصلب رأسه من النبات، ويعبر بالشوك والشكة عن السلاح والشدة. قال تعالى: غير ذات الشوكة [الأنفال/ 7]، وسميت إبرة العقرب شوكا تشبيها به، وشجرة شاكة وشائكة، وشاكني الشوك: أصابني، وشوك الفرخ: نبت عليه مثل الشوك، وشوك ثدي المرأة: إذا انتهد، وشوك البعير: طال أنيابه كالشوك.
Exdore translation — not part of the source
الشوك (diken): bitkilerden başı ince ve sert olan (kısım). شوك ve شكة ile silah ve güç/şiddet ifade edilir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Kuvvet sahibi olmayan (غير ذات الشوكة)" [8:7]. Akrebin iğnesine de ona benzetilerek شوك (diken) denmiştir. شجرة شاكة ve شائكة (dikenli ağaç) (denir). شاكني الشوك: diken bana battı/isabet etti. شوك الفرخ: kuş yavrusunun üzerinde diken gibi (tüyler) bitti. شوك ثدي المرأة: kadının memesi tomurcuklanıp kabardığında (denir). شوك البعير: devenin sivri dişleri (أنياب) diken gibi uzadı.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)