قال تعالى: ومن أصوافها وأوبارها وأشعارها أثاثا ومتاعا إلى حين [النحل/ 80]، وأخذ بصوفة قفاه، أي: بشعره النابت، وكبش صاف، وأصوف، وصائف: كثير الصوف. والصوفة : قوم كانوا يخدمون الكعبة، فقيل: سموا بذلك لأنهم تشبكوا بها كتشبك الصوف بما نبت عليه، والصوفان: نبت أزغب. والصوفي قيل: منسوب إلى لبسه الصوف، وقيل: منسوب إلى الصوفة الذين كانوا يخدمون الكعبة لاشتغالهم بالعبادة، وقيل: منسوب إلى الصوفان الذي هو نبت، لاقتصادهم واقتصارهم في الطعم على ما يجري مجرى الصوفان في قلة الغناء في الغذاء.
Exdore translation — not part of the source
Yüce Allah şöyle buyurdu: "Onların yünlerinden, yapağılarından ve kıllarından bir süreye kadar (yararlanacağınız) ev eşyası ve geçimlik edindiniz." [16:80] "Ense kılından (sûfetü kafâh) tuttu" denir; yani ensesinde biten kıldan/saçtan (tuttu) demektir. "Kebşün sâf", "asvef" ve "sâif": çok yünlü koç (demektir). es-Sûfe: Kâbe'ye hizmet eden bir topluluktu. Denildi ki: Onlara bu ad, yünün üzerinde bittiği şeye kenetlenip dolaşması gibi kendilerinin de Kâbe'ye kenetlenip bağlanmaları sebebiyle verilmiştir. es-Sûfân: ince tüylerle kaplı (tüylü) bir bitkidir. es-Sûfî'ye gelince: Bir görüşe göre yün giymesine nispet edilmiştir (yün giydiği için bu adı almıştır). Bir görüşe göre, ibadetle meşgul oldukları için Kâbe'ye hizmet eden es-Sûfe topluluğuna nispet edilmiştir. Bir görüşe göre de sûfân denilen bitkiye nispet edilmiştir; çünkü onlar yemede kanaatkâr davranıp yetinirler ve gıdadaki doyuruculuğun azlığı bakımından sûfân gibi olan (yani az besleyen) şeyle yetinirler.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)