قال تعالى: والعاديات ضبحا [العاديات/ 1]، قيل: الضبح: صوت أنفاس الفرس تشبيها بالضباح، وهو صوت الثعلب، وقيل: هو الخفيف العدو، وقد يقال ذلك للعدو، وقيل: الضبح كالضبع، وهو مد الضبع في العدو، وقيل: أصله إحراق العود، شبه عدوه به كتشبيهه بالنار في كثرة حركتها.
Exdore translation — not part of the source
Yüce Allah şöyle buyurdu: "Soluyarak koşanlara (ve'l-'âdiyâti dabhâ)" [100:1]. Denildi ki: ed-Dabh, atın nefeslerinin sesidir; bu, tilkinin sesi olan "dubâh"a benzetilerek (böyle adlandırılmıştır). Denildi ki: o, hafif (hızlı) koşudur; bu (kelime) koşu için de söylenir. Denildi ki: ed-Dabh, ed-Dab' gibidir; o da koşuda (ön ayağın/kolun) uzatılmasıdır. Denildi ki: aslı odunu yakmaktır; onun (atın) koşusu buna benzetilmiştir; tıpkı hareketinin çokluğu bakımından ateşe benzetildiği gibi.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)