قال تعالى: قال عفريت من الجن [النمل/ 39]. العفريت من الجن: هو العارم الخبيث، ويستعار ذلك للإنسان استعارة الشيطان له، يقال: عفريت نفريت ، قال ابن قتيبة: العفريت الموثق الخلق ، وأصله من العفر، أي: التراب، وعافره: صارعه، فألقاه في العفر، ورجل عفر نحو: شر وشمر . وليث عفرين: دابة تشبه الحرباء تتعرض للراكب، وقيل: عفرية الديك والحبارى للشعر الذي على رأسهما.
Exdore translation — not part of the source
Yüce Allah şöyle buyurdu: "Cinlerden bir ifrit dedi ki" [27:39]. Cinlerden el-ifrît: azgın ve habis (kötü) olandır. Bu, tıpkı "şeytan" kelimesinin insan için istiare edilmesi gibi, insan için de istiare edilir; "ifrît nifrît" denir. İbn Kuteybe şöyle dedi: el-ifrît, yapısı sağlam kuruluşlu olandır. Aslı, toprak demek olan el-afr'dandır. "Âferehu": onunla güreşti de onu toprağa (afr) düşürdü. "Racülün afir" de böyledir; "şerr" ve "şimmer" gibi. Leys afrîn: bukalemuna (hırbâ) benzeyen, süvariye musallat olan bir hayvandır. Denildi ki: horozun ve toy kuşunun (hubârâ) başındaki tüylere "ifriye" denir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)