الكهل: من وخطه الشيب، قال: ويكلم الناس في المهد وكهلا ومن الصالحين [آل عمران/ 46] واكتهل النبات: إذا شارف اليبوسة مشارفة الكهل الشيب، قال: 400- مؤزر بهشيم النبت مكتهل كهن الكاهن: هو الذين يخبر بالأخبار الماضية الخفية بضرب من الظن، والعراف الذي يخبر بالأخبار المستقبلة على نحو ذلك، ولكون هاتين الصناعتين مبنيتين على الظن الذي يخطئ ويصيب قال عليه الصلاة والسلام: «من أتى عرافا أو كاهنا فصدقه بما قال فقد كفر بما أنزل على أبي القاسم» . ويقال: كهن فلان كهانة: إذا تعاطى ذلك، وكهن: إذا تخصص بذلك، وتكهن: تكلف ذلك . قال تعالى: ولا بقول كاهن قليلا ما تذكرون [الحاقة/ 42].
Exdore translation — not part of the source
el-Kehl: Saçına ak düşmüş (kırlaşmaya başlamış) kimse. Şöyle buyurdu: "İnsanlarla beşikte iken de yetişkinlik çağında (kehlen) da konuşacak ve salihlerden olacaktır" [3:46]. "İktehele'n-nebât": Bitki, tıpkı kehlin ağarmaya yaklaşması gibi, kurumaya yaklaştığında (böyle denir). Şair şöyle dedi: %400- Kuruyup ufalanmış bitkiyle örtülü, olgunlaşmış (müktehil)% كهن (keh-n) el-Kâhin: Geçmişe ait gizli haberleri bir tür zanla haber veren kimsedir; el-Arrâf ise gelecekteki haberleri buna benzer bir şekilde (zanla) haber verendir. Bu iki sanat (meslek), bazen yanılan bazen isabet eden zan üzerine kurulu olduğu için, (Hz. Peygamber) -salât ve selâm üzerine olsun- şöyle buyurmuştur: "Kim bir arrâfa yahut bir kâhine gider de onu söylediği şeyde tasdik ederse, Ebü'l-Kâsım'a indirilmiş olanı inkâr etmiş olur." "Kehene fülânün kehâneten": Bu işi yaptığında (böyle) denir; "kehune": Bu işte uzmanlaştığında; "tekehhene": Bunu zorlanarak/yapmacık biçimde üstlendiğinde (denir). Yüce Allah şöyle buyurdu: "O, bir kâhinin sözü de değildir; ne kadar az düşünüyorsunuz!" [69:42].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)