يقال: نكفت من كذا، واستنكفت منه: أنفت. قال تعالى: لن يستنكف المسيح أن يكون عبدا لله [النساء/ 172]، وأما الذين استنكفوا [النساء/ 173] وأصله من: نكفت الشيء: نحيته، ومن النكف، وهو تنحية الدمع عن الخد بالإصبع، وبحر لا ينكف. أي: لا ينزح، والانتكاف: الخروج من أرض إلى أرض.
Exdore translation — not part of the source
"نكفت من كذا" ve "استنكفت منه" denir: Büyüklenerek çekindim, tenezzül etmedim. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Mesih, Allah'a kul olmaktan asla çekinip büyüklenmez" [4:172], "Çekinip büyüklenenlere gelince" [4:173]. Aslı "نكفت الشيء": Onu (bir yana) uzaklaştırdım, sözünden gelir; ve "النكف"ten (türer) ki o da gözyaşını parmakla yanaktan silip uzaklaştırmaktır. "بحر لا ينكف" (tükenmeyen deniz) denir, yani: suyu çekilip boşalmayan. "الانتكاف": Bir yerden başka bir yere çıkıp geçmektir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)