الهش: يقارب الهز في التحريك، ويقع على الشيء اللين كهش الورق، أي: خبطه بالعصا. قال تعالى: وأهش بها على غنمي [طه/ 18] وهش الرغيف في التنور يهش، وناقة هشوش: لينة غزيرة اللبن، وفرس هشوش : ضد الصلود، والصلود: الذي لا يكاد يعرق. ورجل هش الوجه: طلق المحيا، وقد هششت، وهش للمعروف يهش، وفلان ذو هشاش.
Exdore translation — not part of the source
el-Heşş: harekette 'hezz (silkeleme, sallama)'ye yakındır ve yumuşak bir şey üzerine vâki olur; tıpkı "heşşü'l-verak (yaprak silkeleme)" gibi, yani onu (ağaç yapraklarını) sopayla vurup (döküp) düşürmektir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Onunla davarlarıma yaprak silkelerim" [20:18]. "Heşşe'r-rağîfe fi't-tennûr yehişş" (ekmek tandırda yumuşak/gevrek hâle geldi) denir. "Nâkatün heşûş": yumuşak (huylu), sütü bol dişi devedir. "Feresün heşûş": "salûd"un zıddıdır; "salûd" ise neredeyse hiç terlemeyen (at)tır. "Racülün heşşü'l-vech": güler yüzlü, açık çehreli kimse demektir. "Kad heşiştü (güler yüzlü/neşeli oldum)" denir. "Heşşe li'l-ma'rûf yehişş": iyiliğe karşı istekle ve neşeyle yöneldi. "Fülânün zû hişâş": falanca güler yüzlülük (ve canlılık) sahibi biridir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)