Şükür, nimeti fark edip sahibine yönelmek ve onu yerli yerinde kullanmaktır; zıttı nankörlük (küfrân).
Şükür artırır
- "Şükrederseniz elbette size artırırım; nankörlük ederseniz azabım çok şiddetlidir." (14:7)
Anmak ve şükretmek
- "Beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, nankörlük etmeyin!" (2:152)
Sayılamayacak nimet
- "Allah'ın nimetlerini saymaya kalksanız sayamazsınız." (16:18) — şükür, bu sınırsız nimetin önünde bir alçakgönüllülüktür.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). Metin/yorum ayrımıyla sunulur.