الجذوة والجذوة: الذي يبقى من الحطب بعد الالتهاب، والجمع: جذى. قال عز وجل: أو جذوة من النار [القصص/ 29]، قال الخليل: يقال: جذا يجذو، نحو: جثا يجثو ، إلا أن جذا أدل على اللزوم. يقال: جذا القراد في جنب البعير: إذا شد التزامه به، وأجذت الشجرة: صارت ذات جذوة. و# في الحديث: «كمثل الأرزة المجذية» . ورجل جاذ: مجموع الباع، كأن يديه جذوة، وامرأة جاذية.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Cezve ve el-Cizve: Tutuşup yandıktan sonra odundan geriye kalan (köz/kor)dur; çoğulu cizâ'dır. Aziz ve celil olan Allah şöyle buyurmuştur: "Yahut ateşten bir kor (parçası)" [28:29]. Halîl şöyle demiştir: "Cesâ - yecsû" (diz çökmek) gibi, "cezâ - yeczû" denir; ancak "cezâ" (bir şeye) yapışıp kalmaya/ısrarlı bağlılığa daha çok delâlet eder. "Cezâ el-kurâdu fî cenbi'l-be'îr" denir: Kene devenin böğrüne sıkıca yapışıp tutunduğunda (bu tabir kullanılır). "Ecezeti'ş-şecere": Ağaç köz sahibi oldu (sağlam bir kök tuttu). Hadiste (şöyle) geçmiştir: "Sağlam kök salmış çam ağacı gibi (ke-misli'l-erzeti'l-mucziye)." "Racülün câzin": Kulacı (iki kolunun açıklığı) bir araya toplanmış/dar olan adam; sanki iki eli bir köz (gibi bitişik)tir. Kadını da câziye (denir).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)