قال الله تعالى: وكانوا يصرون على الحنث العظيم [الواقعة/ 46]، أي: الذنب المؤثم، وسمي اليمين الغموس حنثا لذلك، وقيل: حنث في يمينه إذا لم يف بها، وعبر بالحنث عن البلوغ، لما كان الإنسان عنده يؤخذ بما يرتكبه خلافا لما كان قبله، فقيل: بلغ فلان الحنث. والمتحنث: النافض عن نفسه الحنث، نحو: المتحرج والمتأثم.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Onlar büyük günahta (el-hinsi'l-azîm) ısrar ediyorlardı" [56:46], yani: insanı vebale sokan suç. Yalan yere edilen yemin (el-yemînü'l-ğamûs) de bu sebeple "hins" diye adlandırılmıştır. Şöyle de denmiştir: "Yemininde hins etti (hanise fî yemînihî)", yani yeminini yerine getirmedi. "Hins" ile bülûğ (erginlik çağına erişme) de ifade edilmiştir; çünkü insan bu çağda, bülûğ öncesindeki durumun aksine, işlediği fiillerden dolayı sorumlu tutulur; bu yüzden "Falanca hinse erişti (belağa fülânün el-hinse)" denmiştir. El-mütehannis ise: kendisinden hinsi silkip atan kimsedir; el-müteharric ve el-müteessim (günaha girmekten sakınan) gibi.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)