السرح: شجر له ثمر، الواحدة: سرحة، وسرحت الإبل، أصله: أن ترعيه السرح، ثم جعل لكل إرسال في الرعي، قال تعالى: ولكم فيها جمال حين تريحون وحين تسرحون [النحل/ 6]، والسارح: الراعي، والسرح جمع كالشرب ، والتسريح في الطلاق، نحو قوله تعالى: أو تسريح بإحسان [البقرة/ 229]، وقوله: وسرحوهن سراحا جميلا [الأحزاب/ 49]، مستعار من تسريح الإبل، كالطلاق في كونه مستعارا من إطلاق الإبل، واعتبر من السرح المضي، فقيل: ناقة سرح: تسرح في سيرها، ومضى سرحا سهلا. والمنسرح: ضرب من الشعر استعير لفظه من ذلك.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
es-Serh: Meyvesi olan bir ağaç (türü); tekili "serha"dır. "Serahti'l-ibil" (deveyi otlağa saldım): aslı, ona "serh" (ağacını/otunu) otlatmandır; sonra otlatmak için yapılan her salıvermeye [bu kelime] kullanılır oldu. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Onları akşam ağıla getirirken ve sabah otlağa salarken sizin için bir güzellik (cemâl) vardır" [16:6]. es-Sârih: otlatan çoban. es-Serh, "eş-şirb" (bir su içen topluluk) gibi bir topluluk çoğuludur. et-Tesrîh, boşama konusunda [kullanılır]; Yüce Allah'ın "yahut güzellikle salıverme (tesrîhun bi-ihsân)" [2:229] sözünde ve "onları güzel bir salıverişle salıverin (ve serrihûhünne serâhan cemîlâ)" [33:49] sözünde olduğu gibi. Bu, devenin salıverilmesinden (tesrîhu'l-ibil) istiare edilmiştir; tıpkı "talâk" (boşama) kelimesinin devenin salıverilmesinden (itlâku'l-ibil) istiare edilmiş olması gibi. "Serh"ten "akıp gitme/yürüme" manası da alınmıştır: "nâka serh" (yürüyüşünde akıcı biçimde ilerleyen dişi deve) denir; ve "medâ serhan sehlâ" (kolayca, akıcı biçimde gidip geçti) [denir]. el-Münserih: bir şiir türüdür (aruz bahri); lafzı bundan (bu kökten) istiare edilmiştir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)