الشهيق: طول الزفير، وهو رد النفس، والزفير: مده. قال تعالى: لهم فيها زفير وشهيق [هود/ 106]، سمعوا لها تغيظا وزفيرا [الفرقان/ 12]، وقال تعالى: سمعوا لها شهيقا [الملك/ 7]، وأصله من جبل شاهق. أي: متناهي الطول.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
eş-Şehîk: zefîrin uzamasıdır ve o, nefesi geri çekmektir (soluğu içeri almaktır); ez-Zefîr ise onu uzatmaktır (soluğu dışarı vermektir). Yüce Allah şöyle demiştir: "Onlar için orada bir zefîr (inleyerek soluk verme) ve şehîk (hırıltıyla soluk alma) vardır" [11:106]; "Onun öfkeyle kaynayışını ve uğultusunu işitirler" [25:12]. Ve Yüce Allah şöyle demiştir: "Onun şehîkini (uğultulu soluk alışını) işitirler" [67:7]. Bunun aslı "cebel şâhik (yüksek dağ)" ifadesinden gelir; yani nihayetsiz derecede uzun (yüksek olan).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)