قال الخليل : القمح: البر إذا جرى في السنبل من لدن الإنضاج إلى حين الاكتناز، ويسمى السويق المتخذ منه قميحة، والقمح: رفع الرأس لسف الشيء، ثم يقال لرفع الرأس كيفما كان: قمح، وقمح البعير: رفع رأسه، وأقمحت البعير: شددت رأسه إلى خلف. وقوله: مقمحون [يس/ 8] تشبيه بذلك، ومثل لهم، وقصد إلى وصفهم بالتأبي عن الانقياد للحق، وعن الإذعان لقبول الرشد، والتأبي عن الإنفاق في سبيل الله، وقيل: إشارة إلى حالهم في القيامة إذ الأغلال في أعناقهم والسلاسل [غافر/ 71].
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
Halîl şöyle dedi: el-Kamh, buğdayın olgunlaşmaya başladığı andan tanenin dolup sertleştiği zamana kadar başakta bulunan halidir. Bundan yapılan kavuta (savîk) "kamîha" denir. el-Kamh: bir şeyi yalayıp emmek için başı yukarı kaldırmaktır; sonra ne şekilde olursa olsun başı kaldırmaya "kamh" denir. "Kameha'l-baîr": deve başını kaldırdı, demektir. "Akmahtu'l-baîr": devenin başını arkaya doğru bağladım, demektir. Yüce Allah'ın "muḳmaḥûn" [36:8] sözü buna benzetmedir ve onlar için bir örnektir; onların hakka boyun eğmekten, doğru yolu kabul edip ona teslim olmaktan ve Allah yolunda infak etmekten kaçınıp direndiklerini nitelemeyi amaçlar. Şöyle de denmiştir: bu, boyunlarında demir halkalar ve zincirler [40:71] bulunacağı vakit kıyametteki hallerine bir işarettir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)