المقت: البغض الشديد لمن تراه تعاطى القبيح. يقال: مقت مقاتة فهو مقيت، ومقته فهو مقيت وممقوت. قال تعالى: إنه كان فاحشة ومقتا وساء سبيلا [النساء/ 22] وكان يسمى تزوج الرجل امرأة أبيه نكاح المقت، وأما المقيت فمفعل من القوت، وقد تقدم .
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Makt: Çirkin bir işe kalkıştığını gördüğün kimseye karşı duyulan şiddetli buğz (nefret). "Makate makāaten" denir, o kişi "makīt"tir; "makatehu" (ona buğzetti) denir, o kişi de "makīt" ve "memkūt" (nefret edilen) olur. Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Şüphesiz o, bir hayâsızlıktı, buğzedilen bir şeydi ve ne kötü bir yoldu" [4:22]. Bir erkeğin babasının karısıyla evlenmesine "nikâhu'l-makt" (buğz/nefret nikâhı) denirdi. "el-Makīt"e gelince, o "el-kūt" (rızık, gıda) kökünden "mef'il" vezninde bir kelimedir; bu daha önce geçti.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)