الشح: بخل مع حرص، وذلك فيما كان عادة. قال تعالى: وأحضرت الأنفس الشح [النساء/ 128]، وقال سبحانه: ومن يوق شح نفسه [الحشر/ 9]. يقال: رجل شحيح، وقوم أشحة، قال تعالى: أشحة على الخير [الأحزاب/ 19]، أشحة عليكم [الأحزاب/ 19]. وخطيب شحشح: ماض في خطبته، من قولهم: شحشح البعير في هديره .
Exdore translation — not part of the source
eş-Şuhh: Hırsla birlikte olan cimriliktir; bu da huy (âdet) hâline gelmiş olan (cimrilik) hakkında (kullanılır). Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Nefisler cimriliğe (şuhh) hazır (meyilli) kılınmıştır" [4:128]. Yüce Allah şöyle de buyurmuştur: "Kim nefsinin cimriliğinden (şuhh) korunursa" [59:9]. Denir ki: شَحِيح (cimri) adam ve أَشِحَّة (cimriler) topluluk. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Hayra karşı cimri (eşihha)" [33:19], "Size karşı cimri (eşihha)" [33:19]. خَطِيب شَحْشَح (şahşah hatip) ise hutbesinde akıcı ve mahir olandır; bu, onların شَحْشَحَ الْبَعِيرُ فِي هَدِيرِهِ (deve böğürmesinde/homurtusunda ısrarla ses çıkardı) sözünden gelir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)