Exdore translation — not part of the source

en-Nefl (النفل): Bir görüşe göre bu, bizzat ganimetin kendisidir; ancak farklı açılardan değerlendirildiği için ondan farklı sözcüklerle söz edilmiştir. Zira zaferle elde edilmiş olması yönünden bakıldığında ona "ganimet" denir; Allah'tan gelen, bir zorunluluk olmaksızın baştan verilen bir bağış olması yönünden bakıldığında ise ona "nefl" denir. Kimileri de ikisi arasını genellik ve özellik (umum ve husus) açısından ayırmış ve şöyle demiştir: Ganimet, ister yorularak ister yorulmadan, ister hak edilerek ister hak edilmeksizin, ister zaferden önce ister sonra olsun, kazanç olarak elde edilen her şeydir. Nefl ise, insanın ganimet toplamından paylaşımdan önce eline geçendir. Bir görüşe göre o, Müslümanların savaşsız elde ettiği şeydir; bu da "fey"dir. Bir görüşe göre de o, ganimetler paylaşıldıktan sonra maldan ve benzeri şeylerden ayrılıp verilen şeydir. Yüce Allah'ın "Sana ganimetlerden (el-enfâl) soruyorlar" [8:1] ayeti buna göre yorumlanmıştır. Bunun aslı en-nefl'den gelir; yani zorunlu olanın üzerine yapılan fazlalıktan. Buna "nâfile" de denir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Gecenin bir kısmında da, sana özgü bir fazlalık (nâfile) olarak onunla teheccüd namazı kıl" [17:79]. "Ona İshak'ı ve fazladan (nâfileten) da Yakub'u bağışladık" [21:72] ayeti de bunun üzerinedir; buradaki (nâfile) torun (çocuğun çocuğu) demektir. "Neffeltuhû keza" denir; yani "ona nefl olarak verdim" demektir. "Neffelehu's-sultân": Sultan, öldürdüğü kişinin üzerinden aldığı ganimeti (selebi) ona nefl olarak, yani lütuf ve ihsan olarak verdi, demektir. En-Nevfel: çok bağışta bulunan (cömert) kimsedir. "İntefeltu min keza": ondan seçtim, ayıkladım, demektir.