Kur'an mü'mini inanç + amel + ahlak bütünüyle tanıtır; tek bir cümleye değil, birkaç özlü tabloya bakmak gerekir.
Bakara'nın açılışı (2:2-5)
- "Gayba inanırlar, namazı kılarlar, kendilerine verdiğimizden infak ederler; sana ve senden öncekilere indirilene iman eder, ahirete kesin inanırlar. İşte onlar doğru yoldadır ve kurtulanlardır."
Kurtuluş tablosu (23:1-2)
- "Mü'minler kurtulmuştur: salâtlarında huşû (derin saygı) içinde olanlar…"
Kalbi titreyen, güveni yalnız Allah'a (8:2)
- "Allah anılınca yürekleri titreyen, ayetler okununca imanı artan, yalnız Rablerine güvenenler."
Gerçek mü'min (49:15)
- "Allah'a ve Elçisine iman edip sonra şüphe etmeyen, malıyla canıyla çaba gösterenler."
İyiliğin tarifi (2:177)
- "Gerçek iyilik… Allah'a, ahirete, meleklere, Kitaba, peygamberlere inanmak; sevdiği maldan yakınlara, yetimlere, yoksullara vermek; namaz, zekât; sözünde durmak; zorlukta sabretmek. Doğru olanlar ve muttakîler işte bunlardır."
İman bir derecedir (49:14)
"Teslim olduk" demek kapı; iman ise kalbe yerleşip amele dönüşendir.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). İçerik metin/yorum ayrımıyla sunulur; kavram tanımıdır, kişi yargısı değildir.