أصل الأف: كل مستقذر من وسخ وقلامة ظفر وما يجري مجراها، ويقال ذلك لكل مستخف به استقذارا له، نحو: أف لكم ولما تعبدون من دون الله [الأنبياء/ 67]، وقد أففت لكذا: إذا قلت ذلك استقذارا له، ومنه قيل للضجر من استقذار شيء: أفف فلان.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Üff'ün aslı: Kir, tırnak kesiği ve bunların benzeri gibi iğrenç/tiksindirici olan her şeydir. Bu söz, tiksinilerek hafife alınan/küçümsenen her şey için söylenir; "Size de, Allah'tan başka taptıklarınıza da üff (yazıklar olsun)!" [21:67] sözünde olduğu gibi. "Effeftü li-kezâ": Bir şeyi iğrenç bularak bu sözü söylediğinde (denir). Bundan dolayı, bir şeyi iğrenç bulmaktan doğan usanç/sıkılma için "effefe fülân" (falan öflendi/sıkıldı) denmiştir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)