اللمز: الاغتياب وتتبع المعاب. يقال: لمزه يلمزه ويلمزه. قال تعالى: ومنهم من يلمزك في الصدقات [التوبة/ 58]، الذين يلمزون المطوعين [التوبة/ 79]، ولا تلمزوا أنفسكم [الحجرات/ 11] أي: لا تلمزوا الناس فيلمزونكم، فتكونوا في حكم من لمز نفسه، ورجل لماز ولمزة: كثير اللمز، قال تعالى: ويل لكل همزة لمزة [الهمزة/ 1].
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Lemz: Gıybet etmek ve kusur aramak. "Lemezehû yelmizuhû ve yelmuzuhû" (onu ayıpladı, ayıplar) denir. Allah şöyle buyurdu: "Onlardan, sadakalar konusunda seni ayıplayanlar da var" [9:58], "Gönüllü olarak sadaka verenleri ayıplayanlar" [9:79], "Kendinizi ayıplamayın" [49:11], yani: İnsanları ayıplamayın ki onlar da sizi ayıplasınlar; böylece kendini ayıplayan kimsenin hükmüne girmiş olursunuz. "Recülün lemmâz ve lümeze": çok ayıplayan/kusur arayan adam. Allah şöyle buyurdu: "Arkadan çekiştiren, kaş göz işaretiyle ayıplayan her kişinin vay haline!" [104:1].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)