اللهب: اضطرام النار. قال تعالى: لا ظليل ولا يغني من اللهب [المرسلات/ 31]، سيصلى نارا ذات لهب [المسد/ 3]. واللهيب: ما يبدو من اشتعال النار، ويقال للدخان وللغبار: لهب، وقوله: تبت يدا أبي لهب [المسد/ 1] فقد قال بعض المفسرين: إنه لم يقصد بذلك مقصد كنيته التي اشتهر بها، وإنما قصد إلى إثبات النار له، وأنه من أهلها، وسماه بذلك كما يسمى المثير للحرب والمباشر لها: أبا الحرب، وأخا الحرب. وفرس ملهب: شديد العدو تشبيها بالنار الملتهبة، والألهوب من ذلك، وهو العدو الشديد، ويستعمل اللهاب في الحر الذي ينال العطشان. ألام على تبكيه وكيف يلام محزون %~% كبير فاته ولده
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Leheb: Ateşin alevlenip tutuşması (harlanması). Yüce Allah şöyle buyurdu: "O, ne gölge yapar ne de alevden korur" [77:31]; "O, alevli bir ateşe girecek (yaslanacak)" [111:3]. el-Lehîb: Ateşin tutuşmasından görünen (alev). Dumana ve toza da "leheb" denir. "Ebû Leheb'in iki eli kurusun" [111:1] sözüne gelince, bazı müfessirler şöyle demiştir: Bununla, onun meşhur olduğu künyesi kastedilmemiştir; aksine ona ateşi nispet etmek ve onun ateş ehlinden olduğunu (belirtmek) kastedilmiştir. Onu, savaşı kışkırtan ve bizzat savaşa girişen kimseye "Ebü'l-harb (savaşın babası)" ve "Ehu'l-harb (savaşın kardeşi)" denmesi gibi bu adla anmıştır. "Feras mülhib": Koşusu çok şiddetli at; alevlenen ateşe benzetilerek (böyle denir). el-Ülhûb da bundandır; şiddetli koşu demektir. el-Lühâb ise susamış kimseyi (içten) kavuran hararet için kullanılır. Onun için ağladığım diye kınanıyorum; oysa kederli biri nasıl kınanır %~% çocuğunu yitirmiş yaşlı bir kimse (nasıl kınanır)?
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)