البهجة: حسن اللون وظهور السرور، وفيه قال عز وجل: حدائق ذات بهجة [النمل/ 60]، وقد بهج فهو بهيج، قال: وأنبتنا فيها من كل زوج بهيج [ق/ 7]، ويقال: بهج، كقول الشاعر: 69- ذات خلق بهج ولا يجيء منه بهوج، وقد ابتهج بكذا، أي: سر به سرورا بان أثره على وجهه، وأبهجه كذا.
Exdore translation — not part of the source
el-Behce: Rengin güzelliği ve sevincin ortaya çıkmasıdır. Bu anlamda Allah azze ve celle şöyle buyurmuştur: "Göz alıcı (behçetli) bahçeler" [27:60]. "Behice, fe-hüve behîc" (bir şey güzelleşti/göz alıcı oldu, o da göz alıcıdır) denir. Şöyle buyurdu: "Orada her göz alıcı çiftten bitirdik" [50:7]. "Behuce" (ötreli olarak) da denir; şairin şu sözünde olduğu gibi: 69- Göz alıcı yaratılışlı olan (dişi) Ancak bundan "behûc" (vezni) gelmez. "İbtehece bi-kezâ" (bir şeyle sevindi) denir, yani: onunla, izi yüzünde beliren bir sevinçle sevindi. "Ebhecehû kezâ" (o şey onu sevindirdi).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)