الدك: الأرض اللينة السهلة، وقد دكه دكا، قال تعالى: وحملت الأرض والجبال فدكتا دكة واحدة [الحاقة/ 14]، وقال: دكت الأرض دكا [الفجر/ 21]، أي: جعلت بمنزلة الأرض اللينة. وقال الله تعالى: فلما تجلى ربه للجبل جعله دكا [الأعراف/ 143]، ومنه: الدكان. والدكداك : رمل لينة. وأرض دكاء: مسواة، والجمع الدك، وناقة دكاء: لا سنام لها، تشبيها بالأرض الدكاء.
Exdore translation — not part of the source
ed-Dekk (الدك): Yumuşak, düz arazi. "دكه دكا" (onu dümdüz etti/ezdi) denmiştir. Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Yer ve dağlar (yerlerinden) kaldırılıp tek bir çarpmayla dümdüz edildiğinde" [69:14]. Ve "Yer çarpılıp dümdüz edildiğinde" [89:21], yani yumuşak/düz arazi konumuna getirildiğinde. Ve Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Rabbi dağa tecelli edince onu paramparça/yerle bir etti (دكا)" [7:143]. "ed-dükkân" (dükkan/seki) de bundan gelir. ed-Dekdâk (الدكداك): yumuşak kum. "أرض دكاء": düzeltilmiş/tesviye edilmiş arazi; çoğulu ed-Dükk. "ناقة دكاء": hörgüçsüz dişi deve — düz araziye (arz-ı dekkâ) benzetilerek.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)