الرهط: العصابة دون العشرة، وقيل: يقال إلى الأربعين، قال: تسعة رهط يفسدون [النمل/ 48]، وقال: ولو لا رهطك لرجمناك [هود/ 91]، يا قوم أرهطي [هود/ 92]. والرهطاء : جحر من جحر اليربوع، ويقال لها رهطة، وقول الشاعر: 199- أجعلك رهطا على حيض فقد قيل: أديم تلبسه الحيض من النساء، وقيل: الرهط: خرقة تحشو بها الحائض متاعها عند الحيض، ويقال: هو أذل من الرهط.
Exdore translation — not part of the source
er-Raht: on kişiden az olan topluluk (asabe); bir görüşe göre kırk kişiye kadar (olan topluluğa) da söylenir. (Allah) şöyle buyurdu: "...dokuz kişilik bir grup (raht) bozgunculuk çıkarıyorlardı" [27:48]. Yine buyurdu: "Eğer kabilen (rahtuke) olmasaydı seni taşa tutardık" [11:91]; "Ey kavmim! Benim kabilem (rahtî)..." [11:92]. er-Rahtâ': yerbû'un (arap tarla faresi) deliklerinden bir deliktir; buna "rahta" da denir. Şairin şu sözü (de bu köktendir): 199- Seni hayız hâlinde (kullanılan) bir raht mı kılayım? Denildi ki (raht): kadınlardan hayızlı olanların giydiği bir deri (parçasıdır). Bir görüşe göre de raht: hayızlı kadının, hayız sırasında metâ'ını (mahrem yerini) doldurduğu/tıkadığı bir bez parçasıdır. Ayrıca "O, rahttan daha zelildir" denir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)