Exdore translation — not part of the source

el-Îr: yanlarında erzak (mîra) yükleri bulunan topluluktur. Bu, erzak taşıyan hem adamlar hem de develer için kullanılan bir isimdir; her ne kadar bazen biri diğeri olmaksızın tek başına da kullanılsa da. Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Kervan (îr) yola çıkınca" [12:94], "Ey kervandakiler! Siz gerçekten hırsızsınız" [12:70], "ve içinde geldiğimiz kervana" [12:82]. el-Ayr (عَير): yaban eşeğine denir; ayağın üstünde çıkıntı yapan (kemiğe/şişkinliğe) da denir; göz bebeğine (insânu'l-ayn) de; kulak kıkırdağının altındaki (kısma) da; suyun üzerinde toplanan çer çöpe de; kazığa da; ok temreninin ortasındaki çıkıntılı sırt kenarına da denir. Eğer bu kelimenin bütün bunlarda kullanılması sahih ise de, bunların bir kısmının diğeriyle (anlam) ilişkisini kurmakta zorlama (tekellüf) vardır. el-İyâr: ölçek ile tartının ayarlanıp takdir edilmesidir; bundan dolayı "ayyertu'd-denânîr (dinarları ayarladım/denetledim)" denir. "Ayyertuhu (onu kınadım)" ise "âr (ayıp)" kelimesinden gelir. Onların "teâyera Benû fulân (falancanın oğulları birbirini ayıpladı)" sözüne gelince: denildi ki, anlamı "birbirlerine ayıbı andılar/hatırlattılar"dır. Bir görüşe göre de: "iyâre'yi (birbirlerine) uyguladılar", yani başıboş kaçıp serbest kalmada yaban eşeğinin (îr) davranışını sergilediler demektir. Bundan (türeyerek): hayvan serbest kalıp kaçtığında "ârati'd-dâbbe, teîru" denir. Ve denir ki: "falan kişi ayyâr'dır (başıboş/serseridir)".