أصل المرج: الخلط، والمرج الاختلاط، يقال: مرج أمرهم : اختلط، ومرج الخاتم في أصبعي، فهو مارج، ويقال: أمر مريج. أي: مختلط، ومنه غصن مريج: مختلط، قال تعالى: فهم في أمر مريج [ق/ 5] والمرجان: صغار اللؤلؤ. قال: كأنهن الياقوت والمرجان [الرحمن/ 19] من قولهم: مرج. ويقال للأرض التي يكثر فيها النبات فتمرح فيه الدواب: مرج، وقوله: من مارج من نار [الرحمن/ 15] أي: لهيب مختلط، وأمرجت الدابة في المرعى: أرسلتها فيه فمرجت.
Exdore translation — not part of the source
المرج (el-merc)'in aslı karıştırmaktır; el-merc, karışmadır. "مرج أمرهم" denir: işleri birbirine girdi (karıştı). "مرج الخاتم في أصبعي" (yüzük parmağımda oynadı/gevşedi), o zaman "مارج"tir. "أمر مريج" denir, yani: karışık iş. Bundan "غصن مريج": karışık (iç içe geçmiş) dal. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Onlar karmakarışık bir iş içindedirler" [50:5]. المرجان (el-mercân): küçük incilerdir. Buyurdu: "Sanki onlar yakut ve mercandır" [55:19] — bu, onların "مرج" sözündendir. İçinde bitkinin çok olduğu ve hayvanların içinde koşup gezindiği yere "مرج" (çayır) denir. "من مارج من نار" [55:15] sözü, yani: karışık alev demektir. "أمرجت الدابة في المرعى": onu meraya saldım, o da orada serbestçe otladı (فمرجت).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)