يقال: وقفت القوم أقفهم وقفا، وواقفوهم وقوفا. قال تعالى: وقفوهم إنهم مسؤلون [الصافات/ 24] ومنه استعير: وقفت الدار: إذا سبلتها، والوقف: سوار من عاج، وحمار موقف بأرساغه مثل الوقف من البياض، كقولهم: فرس محجل: إذا كان به مثل الحجل، وموقف الإنسان حيث يقف، والمواقفة: أن يقف كل واحد أمره على ما يقفه عليه صاحبه، والوقيفة: الوحشية التي يلجئها الصائد إلى أن تقف حتى تصاد.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
"Vekaftü'l-kavme, ekıfuhum, vakfen" (topluluğu durdurdum) denir; "vâkafûhum, vukûfen" (onlarla karşılıklı durdular/durdurdular) da denir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Onları durdurun; çünkü onlar sorguya çekileceklerdir" [37:24]. Buradan istiare (ödünç alma) yoluyla "vekaftü'd-dâr" (evi vakfettim/hayra tahsis ettim) denmiştir. el-Vakf: fildişinden yapılmış bilezik demektir. "Ayaklarında (aşık kemikleri hizasında) vakf gibi beyazlık bulunan eşek" için "himârun muvakkaf" denir; tıpkı, ayaklarında halhal (bilezik) gibi beyazlık bulunan at için "farasun muhaccal" denmesi gibi. İnsanın "mevkıf"i, durduğu yerdir. el-Müvâkafe: her birinin, kendi işini/durumunu, arkadaşının kendisini üzerinde durdurduğu (vâkıf kıldığı) şeye göre belirlemesidir (karşılıklı yüzleşme). el-Vakîfe: avcının, avlanıncaya kadar durmaya mecbur bıraktığı yaban hayvanıdır (dişisidir).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)