الذيب: الحيوان المعروف، وأصله الهمز، قال تعالى: فأكله الذئب [يوسف/ 17]، وأرض مذأبة: كثيرة الذئاب، وذئب فلان: وقع في غنمه الذئب، وذئب : صار كذئب في خبثه، وتذاءبت الريح: أتت من كل جانب ولكن بالمغيب نبئيني مجيء الذئب، وتذاءبت للناقة على تفاعلت: إذا تشبهت لها بالذئب في الهيئة لتظأر على ولدها، والذئبة من القتب: ما تحت ملتقى الحنوين ، تشبيها بالذئب في الهيئة.
Exdore translation — not part of the source
ez-Zi'b (kurt): bilinen hayvandır; aslı hemzelidir. Yüce Allah "Onu kurt yedi" [12:17] buyurdu. "Ardun mez'ebe": kurdu çok olan yer. "Ze'ibe fülân": falancanın koyununa (davarına) kurt saldırdı. "Ze'ube": habislik bakımından kurt gibi oldu. "Tezâebeti'r-rîh": rüzgâr her yönden esti. Fakat gıyabımda (yokluğumda), bana haber ver kurdun gelişini. "Tezâebe li'n-nâka" (tefâele veznindedir): deve bir yavruya analık edip onu emzirsin diye, kişinin ona karşı görünüş bakımından kendini kurda benzetmesidir. "ez-Zi'be" (semer parçasından): iki eğri parçanın (hanv) birleşme yerinin altında kalan kısımdır; görünüş bakımından kurda benzetilerek böyle adlandırılmıştır.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)