الشوار: ما يبدو من المتاع، ويكنى به عن الفرج، كما يكنى به عن المتاع، وشورت به: فعلت به ما خجلته، كأنك أظهرت شوره، أي: فرجه، وشرت العسل وأشرته: أخرجته، قال الشاعر: 277- وحديث مثل ماذي مشار وشرت الدابة: استخرجت عدوه تشبيها بسماع يأذن الشيخ له بذلك، وقيل: الخطب مشوار كثير العثار ، والتشاور والمشاورة والمشورة: استخراج الرأي بمراجعة البعض إلى البعض، من قولهم: شرت العسل: إذا اتخذته من موضعه، واستخرجته منه. قال الله تعالى: وشاورهم في الأمر [آل عمران/ 159]، والشورى: الأمر الذي يتشاور فيه. قال: وأمرهم شورى بينهم [الشورى/ 38].
Exdore translation — not part of the source
eş-Şivâr: Metâdan (eşyadan) görünen şeydir. Metâ için kinaye olarak kullanıldığı gibi, avret yeri için de kinaye olarak kullanılır. "Şevvertü bihi": onu utandıracak şeyi ona yaptım; sanki onun şevrini, yani avretini açığa çıkarmış gibi (olursun). "Şürtü'l-asele ve eşertühu": balı (kovandan) çıkardım. Şair şöyle dedi: %~% "Çıkarılıp süzülmüş saf bal gibi bir söz" %~% "Şürtü'd-dâbbe": binek hayvanının koşusunu dışarı çıkardım (ortaya çıkardım) demektir; bunu, ihtiyarın (üstadın) kendisine bununla izin verdiği bir semâ'a (işitmeye/dinleyişe) benzeterek (söylemiştir). "el-Hatbu mişvârun kesîru'l-isâr" (İş, tökezlemesi çok bir koşu meydanıdır) denildi. et-Teşâvür, el-müşâvere ve el-meşvere: bir kısmın bir kısma başvurmasıyla görüşü çıkarıp ortaya koymaktır; bu, onların "Şürtü'l-asele" (balı yerinden alıp çıkardım) sözünden gelir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "İş hususunda onlarla müşavere et" [3:159]. eş-Şûrâ: hakkında istişare edilen iştir. Allah şöyle buyurdu: "...işleri de aralarında şûrâ (danışma) iledir" [42:38].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)