Exdore translation — not part of the source

An: Kendisine izafe edilen şeyi aşmayı/ondan uzaklaşmayı (mücâvezet) gerektirir. Şöyle dersin: "Haddestüke an fülân" (sana falan kimseden naklen anlattım), "at'amtühû an cû'" (onu açlığın (ardından) giderip doyurdum). Ebû Muhammed el-Basrî dedi ki: "An", "alâ"dan daha genel biçimde kullanılır, çünkü altı yönün (hepsinde) kullanılır. Bu yüzden şairin şu sözünde "alâ", "an" yerine geçmiştir: 334- Kuşeyr oğulları benden (aleyye = annî) razı olduğunda. Dedi ki: Eğer "at'amtühû alâ cû'" (onu açlık üzerine doyurdum) ve "kesevtühû alâ ury" (onu çıplaklık üzerine giydirdim) desen, doğru olurdu.

Exdore translation — not part of the source

"el-Muânete", "el-muânede" (inatlaşma/karşı çıkma) gibidir; ancak "el-muânete" daha güçlü/vurgulu (ableğ) anlam taşır; çünkü o, içinde korku ve helâk bulunan bir muânededir (inatlaşmadır). Bundan dolayı "anite fülân" denir; yani kendisinden telef (yok olma) korkulan bir duruma düştüğünde [böyle denir]. "Ya'netu aneten" [şeklinde çekimlenir]. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "...sizden aneti (kendisinden telef korkulan sıkıntıya düşmeyi) korkanlar için..." [4:25] [belirsiz: metinde "el-anet" ibaresi ile "[4:25]" atfı arasına "O, İbn Kuteybe'dir" ve "Allah'a yemin olsun ki, onun hoşnutluğu hoşuma gitti" (bir şiir mısraı) sözleri araya girmiş olup asıl maddeyle bağlantısı belirsizdir]. "Sizin sıkıntıya (meşakkate) düşmenizi arzu ettiler" [3:118]. "Sizin sıkıntıya düşmeniz ona ağır gelir" [9:128]. "Ve anet[i]l-vücûhu li'l-Hayyi'l-Kayyûm" (Yüzler, Hayy ve Kayyûm olana boyun eğmiştir); yani zelil oldu ve itaatle eğildi. "A'netehû ğayruhû" (başkası onu zora/sıkıntıya soktu) de denir: "Allah dileseydi sizi mutlaka zora sokardı" [2:220]. Kaynamış (sarılıp iyileşmiş) kemiğe, bir ağrı isabet edip onu yeniden kırdığında "kad a'netehû" (onu tekrar kırdı/sızlattı) denir.