الزيغ: الميل عن الاستقامة، والتزايغ: التمايل، ورجل زائغ، وقوم زاغة، وزائغون، وزاغت الشمس، وزاغ البصر، وقال تعالى: وإذ زاغت الأبصار [الأحزاب/ 10]، يصح أن يكون إشارة إلى ما يداخلهم من الخوف حتى اظلمت أبصارهم، ويصح أن يكون إشارة إلى ما قال: يرونهم مثليهم رأي العين [آل عمران/ 13]، وقال: ما زاغ البصر وما طغى [النجم/ 17]، من بعد ما كاد يزيغ [التوبة/ 117]، فلما زاغوا أزاغ الله قلوبهم [الصف/ 5]، لما فارقوا الاستقامة عاملهم بذلك.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
ez-Zeyğ: Doğruluktan (istikametten) meyletme, sapma. et-Tezâyuğ: (İki yana) meyletme, sallantı. "Zâiğ (sapan) adam", "zâğa (sapkınlar) topluluğu" ve "zâiğûn" (denir). "Güneş zâğat" (batıya meyletti / zevale erdi), "göz zâğa" (kaydı, şaştı). Yüce Allah buyurdu: "Hani gözler kaymıştı (zâğati'l-ebsâr)" [33:10]. Bunun, gözleri kararıncaya kadar içlerine giren korkuya bir işaret olması mümkündür; ayrıca şu ayette söylenene işaret olması da mümkündür: "Onları göz görüşüyle kendilerinin iki katı görüyorlardı" [3:13]. Ve buyurdu: "Göz ne kaydı (zâğa) ne de haddi aştı" [53:17]. "Neredeyse kayacak (yezîğu) hale geldikten sonra" [9:117]. "Onlar sapınca (zâğû) Allah da kalplerini saptırdı (ezâğa)" [61:5]; istikametten ayrıldıklarında (Allah) onlara bununla (bu şekilde) muamele etti.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)