الشهاب: الشعلة الساطعة من النار الموقدة، ومن العارض في الجو، نحو: فأتبعه شهاب ثاقب [الصافات/ 10]، شهاب مبين [الحجر/ 18]، شهابا رصدا [الجن/ 9]. والشهبة: البياض المختلط بالسواد تشبيها بالشهاب المختلط بالدخان، ومنه قيل: كتيبة شهباء: اعتبارا بسواد القوم وبياض الحديد.
Exdore translation — not part of the source
eş-Şihâb: Yanmakta olan ateşten yükselen parlak alev ve gökte beliren (ışık); nitekim: "Derken onu delip geçen bir şihâb (parlak alev) takip eder" [37:10], "apaçık bir şihâb" [15:18], "gözcü bir şihâb" [72:9] (buyrulmuştur). eş-Şühbe: Dumana karışmış şihâba benzetilerek, siyaha karışmış beyazlıktır. Bundan dolayı "ketîbetün şehbâ' (boz/kır bölük)" denmiştir; bu (adlandırma), topluluğun (giysilerinin) siyahlığı ile demirin (silahların) beyazlığı göz önüne alınarak (yapılmıştır).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)