Exdore translation — not part of the source

Safhu'ş-şey' (bir şeyin safhı): Onun eni (geniş yüzü) ve yanıdır; yüzün safhası (yanağı), kılıcın safhası (yassı yüzü) ve taşın safhası gibi. es-Safh ise: kınamayı/başa kakmayı (tesrîb) terk etmektir ve bu, aftan daha beliğ (kapsamlı ve etkili) olandır. Bu yüzden şöyle dedi: "Allah emrini getirinceye kadar affedin ve hoş görün (safh edin)" [2:109]. İnsan bazen affeder de safh etmez (bağışlar ama hoşgörüyle büsbütün yüz çevirmez). Şöyle dedi: "Onlardan yüz çevir (safh et) ve 'selâm' de" [43:89]; "Sen güzel bir hoşgörüyle bağışla (safh et)" [15:85]; "Size Zikri (Kur'an'ı, haddi aştınız diye) yüz çevirerek büsbütün geri mi çekelim?" [43:5]. "Ondan safh ettim" (sözü şu anlamlara gelir): Ona, günahından yüz çevirerek benden güzel bir yön (safha) sundum; yahut ondan (cezalandırmaktan) uzak durarak (kaçınarak) onun yüzüyle (safhasıyla) karşılaştım; yahut kitapta (deftere) onun günahını yazdığım sayfayı (safhayı) geçip başkasına atladım; ki bu, senin "kitabı bir bir gözden geçirdim, sayfalarını çevirdim" (tesaffahtü'l-kitâb) sözünden gelir. Onun (Allah'ın) şu sözü: "Kıyamet elbette gelecektir; sen güzel bir hoşgörüyle bağışla (safh et)" [15:85]; böylece ona (Peygamber'e) (aleyhisselâm), inkâr edenin inkârını hoş görüp hafife alması (aldırmaması) emredildi. Nitekim şöyle dedi: "Onlar için üzülme ve kurdukları tuzaklardan dolayı sıkıntıya düşme" [16:127]. el-Musâfaha (tokalaşma) ise: elin iç yüzüyle (safhasıyla) temas edip kavuşmaktır.