الغرم: ما ينوب الإنسان في ماله من ضرر لغير جناية منه، أو خيانة، يقال: غرم كذا غرما ومغرما، وأغرم فلان غرامة. قال تعالى: إنا لمغرمون [الواقعة/ 66]، فهم من مغرم مثقلون [القلم/ 46]، يتخذ ما ينفق مغرما [التوبة/ 98]. والغريم يقال لمن له الدين، ولمن عليه الدين. قال تعالى: والغارمين وفي سبيل الله [التوبة/ 60]، والغرام: ما ينوب الإنسان من شدة ومصيبة، قال: إن عذابها كان غراما [الفرقان/ 65]، من قولهم: هو مغرم بالنساء، أي: يلازمهن ملازمة الغريم. قال الحسن: كل غريم مفارق غريمه إلا النار ، وقيل: معناه: مشغوفا بإهلاكه.
Exdore translation — not part of the source
el-Ğurm: insanın, kendisinden kaynaklanan bir suç veya hıyanet olmaksızın malında başına gelen zarardır. "Garime kezâ garmen ve mağramen" (şunu ödemek/tazmin etmek zorunda kaldı) denir; "ağrame fulânun ğarâme" (falan kişi para cezası/tazminat ödedi) denir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Şüphesiz biz borç altına sokulduk / zarara uğratıldık" [56:66]; "Onlar bir borç/ödeme yükü altında ağırlaşmışlardır" [68:46]; "harcadığını bir ceza/zarar sayar" [9:98]. el-Ğarîm hem alacaklı (borç kendisinin olan) hem de borçlu (borç üzerinde olan) için kullanılır. Yüce Allah şöyle buyurdu: "...ve borçlulara ve Allah yolunda (olanlara)" [9:60]. el-Ğarâm: insanın başına gelen şiddet ve musibettir. Allah dedi: "Şüphesiz onun (cehennemin) azabı sürekli bir beladır" [25:65]. Bu, onların "huve muğramun bi'n-nisâ" (o, kadınlara düşkündür) sözünden gelir, yani alacaklının borçlusuna yapışması gibi onlara yapışır. Hasan dedi ki: Her alacaklı, borçlusundan ayrılır; ancak ateş hariç. Bir görüşe göre de anlamı: onu helâk etmeye tutkun/düşkün olmasıdır.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)