Kur'an'da oruç (صوم / صيام), Ramazan ayında farz kılınan ve takvâ amacı taşıyan bir ibadettir.
Kur'an'daki unsurlar
- Farz ve amaç: "Oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi … size de takvâya ulaşasınız diye farz kılındı." (2:183)
- Vakit — Ramazan: "Ramazan ayı, … Kur'an'ın indirildiği aydır. Sizden o aya ulaşan onu oruç tutsun." (2:185)
- Günün sınırı: "Tan yerinin beyaz ipliği siyah iplikten ayırt edilinceye kadar yiyin, için; sonra geceye kadar orucu tamamlayın." (2:187) — yani fecirden geceye (→ Namaz vakitleri ve gök bilimi).
- Kolaylık: Hasta ve yolcu tutamadığı günleri sonra sayar; "Allah size kolaylık ister, zorluk istemez." (2:185) Güç yetiremeyene fidye (2:184).
- Kefâret orucu: Yeminin bozulması (5:89), zıhâr (58:3-4), hata ile öldürme (4:92) ve hac (2:196) bağlamında oruç geçer.
- Farklı bir oruç: Meryem'in "konuşmama" orucu/adağı (19:26).
Dürüst sınır
Kur'an orucun vaktini, amacını ve istisnalarını verir. Teravih, sahur/iftar âdâbı ve Ramazan'ın hilalle belirlenmesi gibi ayrıntılar sünnet ve uygulama geleneğidir; Kur'an bunların sayısal kuralını vermez.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali).