الخوض: هو الشروع في الماء والمرور فيه، ويستعار في الأمور، وأكثر ما ورد في القرآن ورد فيما يذم الشروع فيه، نحو قوله تعالى: ولئن سألتهم ليقولن: إنما كنا نخوض ونلعب [التوبة/ 65]، وقوله: وخضتم كالذي خاضوا [التوبة/ 69]، ذرهم في خوضهم يلعبون [الأنعام/ 91]، وإذا رأيت الذين يخوضون في آياتنا فأعرض عنهم حتى يخوضوا في حديث [الأنعام/ 68]، وتقول: أخضت دابتي في الماء، وتخاوضوا في الحديث: تفاوضوا.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Havd: Suya dalmak ve içinde yürüyüp geçmektir. Sonra işler (konular) hakkında istiare yoluyla kullanılır. Kur'an'da geçenlerin çoğu, kendisine dalmanın yerildiği şeyler hakkında gelmiştir. Yüce Allah'ın şu sözü gibi: "Andolsun ki onlara sorsan, mutlaka: 'Biz sadece lafa dalmış oynuyorduk' derler" [9:65]; ve şu sözü: "Siz de onların daldığı gibi daldınız" [9:69]; "Bırak onları, daldıkları şeyde oynayadursunlar" [6:91]; "Ayetlerimiz hakkında (münasebetsizliğe) dalanları gördüğünde, başka bir söze dalıncaya kadar onlardan yüz çevir" [6:68]. Şöyle dersin: "Hayvanımı suya daldırdım (ahaḍtu dâbbetî fi'l-mâ')." "Tehâveḍû fi'l-hadîs" ise: Söz alışverişinde bulundular (tefâveḍû) demektir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)