العزم والعزيمة: عقد القلب على إمضاء الأمر، يقال: عزمت الأمر، وعزمت عليه، واعتزمت. قال: فإذا عزمت فتوكل على الله [آل عمران/ 159]، ولا تعزموا عقدة النكاح [البقرة/ 235]، وإن عزموا الطلاق [البقرة/ 227]، إن ذلك لمن عزم الأمور [الشورى/ 43]، ولم نجد له عزما [طه/ 115]، أي: محافظة على ما أمر به وعزيمة على القيام. والعزيمة: تعويذ، كأنه تصور أنك قد عقدت بها على الشيطان أن يمضي إرادته فيك. وجمعها: العزائم.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Azm ve el-Azîme: Kalbin, bir işi yerine getirmeye (yürütmeye) bağlanmasıdır. "Azemtü'l-emre", "azemtü aleyhi" ve "i'tezemtü" denir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Azmettiğin (karar verdiğin) zaman artık Allah'a tevekkül et" [3:159]; "Nikâh bağını (kıymaya) azmetmeyin" [2:235]; "Eğer boşamaya azmederlerse" [2:227]; "Şüphesiz bu, azmedilmeye değer işlerdendir" [42:43]; "Onda bir azim bulmadık" [20:115], yani: kendisine emredilene riayet etme ve onu yerine getirme konusunda kararlılık (bulmadık). el-Azîme: muska/afsun (te'vîz) demektir; sanki sen onunla şeytanın, iradesini senin üzerinde yürütmemesi (için onu) bağlamış gibi tasavvur edilir. Çoğulu: el-Azâim'dir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)